Łapiąc chwile...

Kolejny chłodny poranek. Czuć już wyraźnie, że jesień zagościła u nas na dobre. Budzi mnie stękanie Julki tuż przy moim uchu, jeszcze przed budzikiem K. Chcemy przeciągnąć tę chwilę, aby nie musieć jeszcze wstawać i wynurzać się spod nagrzanej kołdry. Jednak córka nieubłaganie dopomina się śniadania. Pobudka. Ciemno, zimno, nie chce mi się. K. wychodzi do pracy, a my zaczynamy nasz dzień. Jak zwykle zabiegany.

Słowa pisane listem

Od jakiegoś czasu zbierałam się do podsumowania ubiegłego roku, tak jak to odbyło się na większości blogów i do spisania jakiś postanowień czy celów na rok następny. Myślałam o tym intensywnie, nawet próbowałam sobie to jakoś ogarnąć na papierze. W końcu doszłam do wniosku, że się wyłamię i tego nie uczynię.